«لاندو نوریس» رویای کودکی خود را در گرند پری ابوظبی به واقعیت تبدیل کرد؛ جایی که سکویی سختکسبشده، قهرمانی جهان فرمول یک ۲۰۲۵ را برای او قطعی کرد. کنار سرخوشی و آرامشی که راننده مکلارن، خانواده و دوستانش در پیست داشتند، گوشهای آرام در سامرست انگلستان – جایی که نوریس به مدرسه میرفت – هم از به سرانجام رسیدن این مسیر خاص، پر از غرور بود…
نوریس که در ۱۳ نوامبر ۱۹۹۹ در بریستول و از پدر بریتانیایی «آدام» و مادر بلژیکی «سیسکا» به دنیا آمد، تحصیلاتش را در مدرسه ابتدایی میلفیلد و سپس مدرسه میلفیلد در همان نزدیکی گذراند. او در این دوران، درس را با برنامه رو به رشد کارتینگ که او را در دهه ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ به سراسر بریتانیا و اروپا میبرد، با دقت متعادل میکرد.
«تقریباً بلافاصله او با جامها برمیگشت»، «دن کلوز» که آن زمان به نوریس درس میداد و حالا معاون رئیس عملیات مدرسه ابتدایی میلفیلد است، به F1.com میگوید. «او اولش نسبتاً خجالتی بود و واقعاً دوست نداشت جامهایش در مراسم صبحگاه اهدا شود؛ شاید چون وقتی به این چیزهای بزرگ در مسابقات موتوری فکر میکنیم، آن جامها از خودش بلندتر بودند!
«جالب است که یکی از معلمهای لاندو در سال سوم، در یکی از گزارشهایش نوشت اگر او نمیخواهد برای هیچچیز معرفی شود و میخواهد ناشناس بماند، شاید جایگاهی بهعنوان “استیگ” [در برنامه تلویزیونی موتوری بریتانیایی تاپگیر] داشته باشد. آن موقع او هشت ساله بود.
«غیر از این، او خودش را در همهچیز میانداخت. کمی راگبی بازی میکرد، کمی هاکی، کمی کریکت و در همه چیزهای ریز و درشتی که با زندگی مدرسه میآید، مشارکت داشت.
«خانوادهاش هم خیلی همراه بودند و با ما هماهنگ میکردند که چهطور او از مدرسه دور باشد و در عین حال مطمئن میشدند هر کاری لازم است برای جبران انجام دهد، چون بدیهی است هرگز قطعی نیست به ارتفاعاتی که او رسیده میرسی.
«مادرش اغلب در سامرست میماند، در حالی که لاندو و پدرش بیرون دنبال کار خودشان بودند، و این آسان نیست. برای همین دوست دارم اینکه او واقعاً [بعد از بردن عنوان] قدردان بود. تازهکننده است که ماجرا فقط درباره خودش نبود و پای آدمهای دیگر هم وسط بود، چون او میفهمد این چیزی نیست که بتوانی تنهایی انجامش بدهی.»
در واقع، چیزی که کلوز و همکارانش در میلفیلد واقعاً از آن راضیاند این است که هرگز به نظر نرسید نوریس اجازه دهد موفقیت – و شهرتی که با آن آمد – به سرش بزند، در حالی که او با سرعتی چشمگیر از میان ردههای موتوراسپورت بالا میرفت.
نوریس از قهرمانی جهان کارتینگ در ۲۰۱۴ (یک سال قبل از ترک میلفیلد) به راننده تماموقت اف۱ برای مکلارن در ۲۰۱۹ رسید؛ در این فاصله، با بردها و عناوین در مجموعهای از قهرمانیهای فرمول تکنفره. اما کلوز میگوید در پایان همه اینها او هنوز همان آدم قبلی است.
«فکر میکنم چیزی که ما بهعنوان یک مدرسه بیشتر از همه به آن افتخار میکنیم این است که لاندو اصیل مانده است»، او ادامه میدهد. «اصیل بودن یکی از ارزشهای مدرسه ماست. او گفت میخواهد عنوان را به سبک خودش ببرد و ما احساس میکنیم همین کار را کرده است.
«به نظر نمیرسد ذرهای تغییر کرده باشد و باز هم فکر میکنم خیلی از این از مادر و پدرش میآید. هر چهار فرزندشان – برادر بزرگترش و دو دختر – از این مدرسه عبور کردهاند و آنها همیشه بچهها را خیلی روی زمین نگه داشتهاند.
«مردی که امروز روی سکو اف۱ میبینیم هنوز همان برق را در چشمهایش دارد – و همان لبخند شیطنتآمیز را – که وقتی اولینبار به مدرسه ما آمد داشت.
«او فقط پسری خوب است که هرگز درباره کاری که میکرد، مغرور و خودنما نشد. اگر چیزی باشد، همیشه سعی میکرد نور خودش را زیر سبد پنهان کند و از نورافکن فرار کند، اما در نهایت همهچیز برایش جواب داده است.
«او توانسته رویای خودش را زندگی کند و همانطور هم به میلفیلد آمد. معلم سال سومش گفت “وقتی قهرمان جهان شدی، امیدوارم یادت باشد چه کسی به تو درس داد!” و من مطمئنم او آن ارزشها را نگه داشته است. ما فقط بهشدت به او افتخار میکنیم.»
بهخاطر همزمانی فینال فصل با پایان آخرین ترم مدرسه، جامعه میلفیلد نتوانست وقتی نوریس در ابوظبی از خط گذشت و کار را تمام کرد، دور هم جشن بگیرد. اما کلوز انتظار دارد در سال نو، یک مراسم درست و حسابی برگزار شود.
در آن مراسم، فقط خود عنوان تاریخی نیست که به رسمیت شناخته میشود، بلکه کشمکشها و سختیهای مسیر هم دیده خواهد شد؛ همانطور که کلوز اشاره کرده و نوریس پیشتر مفصل دربارهاش صحبت کرده است؛ از مبارزه با مشکلات سلامت روان گرفته تا چالشهای عملکرد زیر فشار سنگین.
«بهعنوان یک جامعه، واقعاً فرصت تأمل و جشن نداشتیم، اما قول میدهم وقتی از تعطیلات کریسمس برگردیم، اولین مراسم صبحگاه سال روی لاندو و دستاوردهایش متمرکز خواهد بود»، کلوز میگوید.
«ما درباره اینکه او چطور مجبور بوده مقاوم باشد و بعد از فراز و نشیبها، از چیزهایی که خوب پیش رفته و چیزهایی که بد پیش رفته، دوباره بجهد و برگردد، همراه با تعهد و پشتکار، صحبت خواهیم کرد، چون بدون تلاش، چیزی بهدست نمیآید.
«فکر میکنم این همان پیامی است که به بچهها منتقل میکنیم. ما در میلفیلد سنت خوبی در پرورش بعضی ورزشکاران در سطح جهانی داریم، همچنین در حوزههای دیگر. اما چیزی که اغلب با بچهها دربارهاش حرف میزنیم، کنار آمدن با شکست است؛ اینکه بفهمند باید از آن یاد بگیرند و اینکه پایان دنیا نیست.
«اگر نسبت به خودت صادق باشی، ادامه بدهی و به اندازه کافی باور داشته باشی، همین تا حدی تو را جلو میبرد و بعد با کمی استعداد و چند ذره شانس، چه کسی میداند؟»
در مورد اینکه چه چیز دیگری میتوان انتظار داشت، کلوز با لبخند اضافه میکند: «مطمئنم بخش تدارکات غذا و آشپزخانه ما هم یک “ناهار لاندو” خواهند داشت؛ جایی که همه لباس نارنجی یا پاپایا میپوشند و شاید بچهها را با میوه پاپایا پذیرایی کنیم، چون واضح است این رنگ مکلارن است.
«و فقط وقتی به آن فکر میکنیم، مسیر اصلی از ساختمان پذیرش و غذاخوری ما تا ساختمان اصلی مدرسه “M5” نام دارد، چون تمام ترافیک آنجا است و آن جاده بزرگ در جنوب غربی است. اما شاید باید اسمش را به “Lando Way” یا چیزی شبیه آن عوض کنیم.
«کلارکس ویلیج، که مرکز خرید محلی است، در واقع یک “Lando Lane” اضافه کرده، پس آنها در این مورد جلوترند! اما ما یک بنر بزرگ با نام لاندو و هرچه او به آن رسیده داریم و حالا مجبوریم آن را به “قهرمان جهان ۲۰۲۵” تغییر دهیم که واقعاً هیجانانگیز است.»
با فرونشستن گرد و غبار موفقیت نوریس، کلوز از حالا منتظر است ببیند دانشآموز سابقش فصل بعدی زندگی و حرفهاش را چطور مینویسد، در حالی که همچنان الهامبخش نسلهای بعدی خواهد بود که از درهای میلفیلد عبور میکنند.
«بچههای مدرسه فقط دوست دارند ببینند یکی از خودشان موفق میشود»، کلوز میگوید و تأیید میکند اگر نوریس بتواند برای دیدار دوباره برگردد آنها «کاملاً دیوانه خواهند شد». «ما سال گذشته “روری گیبز”، مدالآور طلای المپیک پاریس در قایقرانی، را به مدرسه برگرداندیم، همینطور “جیمز گای” را که یک شناگر قهرمان المپیک بود.
«آنها میبینند این آدمها از همین مدرسه آمدهاند و میفهمند رسیدن به آن ارتفاعات ممکن است، چون فقط چند سال پیش، لاندو در مراسم صبحگاه روی زمین نشسته بود، دقیقاً همانجایی که حالا آنها مینشینند. فکر میکنم این الهامبخشترین بخش ماجراست.
«در نهایت، بهعنوان یک نهاد، ما به لاندو و خانوادهاش برای هرچه به آن رسیدهاند بسیار افتخار میکنیم و برای او هر موفقیت آیندهای را آرزو میکنیم. دیدن شماره یک روی خودروی او در سال آینده فوقالعاده خواهد بود. وقتی کسی را میشناسی و در زندگیاش سرمایهگذاری کردهای، فقط میخواهی موفق شود.
«من، برای خودم، به او برای شخصیت ورزشی سال بیبیسی رأی خواهم داد و بقیه افراد مدرسه را هم تشویق میکنیم همین کار را بکنند. این قدم بعدی است. رقابت سخت است، اما میتواند گیلاس روی کیک باشد…»